Warsztaty Betonowe / 2020

Warsztaty studenckie ARCHITEKTURA BETONOWA. Temat: Gra o tron.

Organizatorzy:

  1. Zakład Architektury Mieszkaniowej i Kompozycji Architektonicznej IPA WA PK
  2. Stowarzyszenie Producentów Cementu
  3. PERI Polska Sp. z o.o.
  4. Opieka merytoryczna Katedra Technologii Materiałów Budowlanych WIMiC AGH

Termin: Kraków, 7-11 września 2020

Liczba uczestników: warsztaty dla około 30 studentów wydziałów architektury krajowych uczelni

Zajęcia:
– Wykłady teoretyczne
– Zadania projektowe dla studentów (zespoły 4-5 osobowe)
– Nadzór nad projektami – konsultacje
– Wykonanie projektów – formy, szalunki, zbrojenie, układanie betonu – niezbędna pomoc konstruktorów, zbrojarzy, montażystów szalunków (cieśli)

Miejsce warsztatów:
Centrum Szkolenia i Doradztwa Technologicznego PERI Polska
Sale seminaryjne – WA PK,
Budowa form, betonowanie – Wydz. IMiC AGH

Program warsztatów obejmuje wykłady z zakresu architektury i technologii betonu. Podczas pięciu dni zajęć, uczestnicy będą mieli możliwość zaprojektować, następnie wykonać wraz z pomocą cieśli formy, które zostaną zabetonowane. Na koniec Warsztatów odbędzie się prezentacja prac. Wystawa prac odbędzie się podczas XI Dni Betonu 2020 w Wiśle.

Zgłoszenia na warsztaty prosimy nadsyłać na mail: architekturabetonowa@pk.edu.pl
z dopiskiem warsztaty betonowe 2020.

Chętnych prosimy o nadesłanie rysunków w formacie PDF przedstawiających jeden (wybrany) projekt studencki z dowolnego semestru (termin do 1 czerwca 2020). Prosimy także o podanie roku studiów i nazwy uczelni.
W warsztatach mogą brać udział osoby będące studentami wydziałów architektury z uczelni z Polski.

Organizatorzy pokrywają koszt noclegów i wyżywienia dla uczestników.
Uczestnicy będą proszeni o przesłanie zgody Dziekana macierzystego wydziału na wzięcie udziału w warsztatach. Lista zakwalifikowanych osób zostanie podana 15 czerwca 2020.

Karta zgłoszeniowa
www.kamika.arch.pk.edu.pl/files/WARSZTATYBETONOWEkartauczestnictwa2020.doc

Klauzula informacyjna
www.kamika.arch.pk.edu.pl/files/klauzula_informacyjna_warsztaty.pdf


GRA O TRON

Kiedy zamkniemy oczy i pomyślimy o tronie, wielu z nas zobaczy metalowy tron z pewnego bardzo znanego filmu. Jednak należy pamiętać, że był to tron zmyślony. Nie był wcale metalowy, ale najpewniej papierowy, gdyż był przecież zwykłą filmową dekoracją. Tak naprawdę nikt na nim nie zasiadał, gdyż Lord Ned Stark także nie istniał.
Nasz tron i gra z nim związana będzie w przeciwieństwie do filmu czymś czysto realnym. Może nie będzie przeznaczony dla jakiegoś konkretnego króla czy władcy, lecz jego masa i chropowata szarość będą już całkiem prawdziwe. A co najważniejsze będzie miał stać się ozdobą kampusu AGH.
Jednak początkiem naszych działań jak to bywa u architektów, będą rysunki. Podążymy, za myślą niemieckiego architekt Zvi Heckera. „I Draw Because I have to Think”, podpowiada nam Hecker. Przecież wszystko, co kiedyś zbuduje architekt, zaczyna się od szkicu, rysunku, ale może także od nowatorskiej myśli. Nasz tron także powstanie najpierw na papierze. Wykonamy go, jak chciał tego Zvi Hecker, myśląc i posługując się linijką, ołowkiem, może malarskim pędzlem. Artyści i krytycy sztuki zastanawiają się co jakiś czas nad znaczeniem zapisanych w rysunkach projektów, powtarzają się dyskusje czy projekt jest równy wybudowanej rzeczy i czy rysunek to już architektura. My chcąc uniknąć takich dyskusji pomimo wiary w to, że rysunek może być architekturą, zakładamy, że jednak trzeba budować. Nasze trony nie będą więc teoretyczne ani hollywoodzkie, powstaną z nowego kamienia – betonu. Studenci, uczestnicy warsztatów będą musieli sami narysować ich projekty techniczne, które pomogą zamienić myśl w realność. Na szczęście jest to już nowe pokolenia twórców, w pełni oswojonych z nazywanym kiedyś nowym narzędziem – komputerem. Maszyny mogą wygenerować obrazy czasem niemożliwe do odróżnienia od realności. Będzie to kolejny etap pomocny w opracowaniu ostatecznego kształtu naszych realnych rzeźb.
Architekci od pewnego czasu tworząc, starają się zerwać z ornamentem i zdobieniami. W naszych dziełach także nie ma miejsca na ozdoby, jest to oczywiście tron, ale nie jest przeznaczone dla władcy, tylko konesera i powinien być dziełem czysto syntetycznym. Najważniejszą jego funkcja jest pokazanie piękna betonu, materiału dającego dowolność kształtowania formy i niezniszczalnego. Taka synteza może być naszym celem, gdyż jak twierdził Jerzy Żuławski teoretyk Młodej Polski: „cała różnica duszy i mózgu jest różnicą syntezy i analizy. […] Wszelka synteza natomiast jest twórczością i na odwrót: wszelka twórczość na syntetyzowaniu polega […]”. Nasz tron ma być niepowtarzalny, lecz ponieważ ma stać się atrakcją dla studentów AGH, będzie także rzeczą użyteczną. Może nie do końca wygodną, nie wiemy, jak długo można chcieć siedzieć na tronie. Dążenie do niepowtarzalności prowadzi architekturę współczesną do zerwania z modernistycznym pojmowaniem funkcji. Nasza Gra o tron nie ma realnego, a może tylko znanego inwestora. Dziś przecież architektura stara się zerwać z modernistycznym pojmowaniem funkcji budowli, zmierzając do – nowości, oryginalności, niepowtarzalności. Kiedyś przypisany był konkretny „styl” do funkcji budynku dla podkreślenia jego charakteru, takie działanie architekta we współczesności zanika. Prepon – aptum – decorum – zasada Arystotelesa zgodności treści z formą już nie obowiązuje. W naszych projektach dajemy autorom całkowitą swobodę i mamy nadzieję, że zagubią się całkowicie między rzeczywistością i wyobraźnią. Jednak wynik musi być realny, a dzieło ma być niepowtarzalne.
To już kolejne warsztaty Architektura Betonowa. W pamięci mamy jeszcze te ostatnie z 2016 i 2018 roku i ich tematy: Tron Cesarza Drugiej Strony Ziemi czy Tron królowej Lodu. Minęły kolejne dwa lata i znowu trzeba projektować. Najpierw pojawią się szkice Gry o tron. Pamiętajmy, że nie chodzi o żelazny tron, ale o coś jeszcze trwalszego i nieprzemijającego. Najważniejszy będzie tu oczywiście beton. Uczestnicy zostaną podzieleni na pięć (pięcioosobowych) grup. Projekt powinien być przedstawiony najpierw na jednej planszy o wymiarach 50×70 cm, w układzie pionowym przy pomocy rysunków aksonometrycznych, jednoznacznie wyjaśniających koncepcję. Skala opracowania dowolna, stosowna do koncepcji. Opracowanie bez użycia komputera techniką dowolną, trwałą, na dowolnym rodzaju planszy, umożliwiającą późniejszą reprodukcję. I tu możemy dojść do twierdzenia, że architektura pokazywana w szkicach i rysunkach powinna zamienić się na projekt budowlany, by istnieć. Uczestnicy muszą zatem zamienić swoje szkice i modele w projekt techniczny. Ostatni etap powstania tronu to jego samodzielna budowa. Każdy zespół do realizacji projektu będzie miał do dyspozycji beton o objętości nie większej niż 0.5 m3, beton może być zbrojony. Odlewy wykonane będą w szalunkach indywidualnych zaprojektowanych i zmontowanych przez uczestników warsztatów, wielkości około 50x50x160 cm.

Galeria Zdjęć